• در اقتصاد صدقه سری استان بانک ها و مدیران مالی <<رقیب>> اند نه <<رفیق>>


    تاریخ ارسال : 1394/10/24 17:25:31 تعداد بازدید : 171 مرتبه نسخه ی قابل چاپ

    در اقتصاد صدقه سری استان بانک ها و مدیران مالی <<رقیب>> اند نه <<رفیق>>

    با نزدیک شدن به دوران پساتحریم گمانه زنی ها در خصوص بازگشت رونق به بازار ایران قوت بیشتری گرفته است.اقتصاد استان ما هم که از تحریم های ناجوانمردانه هسته ای آسیب جدی دیده است در دوران پساتحریم با اتخاذ سیاست های درست می تواند نقش مهمی در اقتصاد ملی ایران بازی کند.
    نبود یک استراتژی مدون و نقشه راه متناظر با آن باعث شده است اقتصاد کرمانشاه در سالیان گذشته همانند قایقی که گرفتار طوفان شده باشد بی هدف به جهات گوناگون برود و صنعت استان که در گذشته افراد بومی و کارکشته در آن نقش اصلی را بازی می کردند جولانگاه سرمایه گذاران بی نام و نشان غیر بومی مورد حمایت سیستم ها و موسسات مالی شود که بعضا عمر فعالیت آنها به یک دهه هم نمی رسد و با پیشنهاد های وسوسه کننده از طرف طلبکاران بانکی دهان خود را برای بلعیدن پیکر نحیف صنعت استان باز کرده اند.
    طبعا نمی توان روی شراکت این سرمایه گذاران برای آینده صنعت استان برنامه ریزی مناسبی کرد .به هر صورت به عقیده اینجانب باید در آینده موضوع سرمایه گذاری خارجی در این استان را از دو منظر مورد بازنگری قرار داد
    اول نحوه مدیریت و قانونگذاری در زمینه جذب سرمایه های ملی و سرمایه گذاران خارج از استان دوم مشخصات شرکا و سرمایه گذاری که بتوانند ارزش افزوده بیشتری برای اقتصاد استان ایجاد کنند .با اندک تاملی در این موضوع بخش وسیعی از ابهامات در خصوص ضعف حرکت اقتصادی این استان برطرف شده و پی می بریم که اقتصاد کرمانشاه در مرحله حساسی به سر می برد.اقتصادی که سرنوشتش در گرو یک تصمیم گیری اساسی قرار دارد که یا باید مسیر گذشته را طی کند که راه بی سرانجامی است یا با توجه به نیاز های استان,مسیر آنچه راهکارهای  درست و حساب شده را دیکته می کند بپیماید و به حلقه اقتصاد در تراز استان های بزرگ کشور متصل شود .بدیهی است چنانچه راه دوم را انتخاب نماییم راه دشوار و نفس گیری را برگزیده ایم و الزامات خاص این مسیر را باید بپذیریم ضمن اینکه باید برای آن استراتژی و برنامه داشته باشیم و آنچه  به صلاح اقتصاد استان و فعالین حوزه اقتصادی است تدوین و تصویب و در برخورد با موج قوانین دست و پاگیر و گرفت و گیرهای برورکراسی سنگین اداری بخصوص در سیستم های ناکارآمد مالی در بانک ها از آن دفاع کنیم.ضمن آنکه آنچه را در گذشته اتفاق افتاده است باید چراغ راه آینده کنیم. چه مسیر گذشته مسیر پر هزینه و نامطلوبی بوده و نتیجه آن جاماندن از موج پیشرفت های اقتصادی مناطق دیگر کشور بوده است؟نکته دیگر پرهیز از سطحی نگری به امر حمایت مالی از تولید است که در بعضی مواقع در تضاد با رشد اقتصادی و در موارد دیگر کارساز در اشتغال و رفع رکود و بیکاری است.باید دقت کرد که حمایت مالی از تولید در هر زمینه حتی توریسم و صنایع دستی به صورت مستقل تعریف خاصی ندارد بلکه به عنوان بخشی از سیاست های کلان یک کشور است که با استناد به اهداف مدیریت بازرگانی ملی و بین المللی تبیین و محسوب می شود.متاسفانه به دلیل سلطه اقتصاد دولتی در استان ما تکیه فراوان بر شعار تولید,تصور مدیریت اقتصاد دولتی این بوده که هرکس یک سوله در شهرک صنعتی بسازد,یک ماشین تراش در گوشه ای بگذارد و چشم به راه وام دولتی بماند و سر در جیب فرو برده,منتظر مشتری بماند تا بتواند وامش را بازپرداخت نماید در حالی که تنها نتیجه اش این شده که در آمار دولتی تولید رشد کند.مشکل اقتصادی دقیقا از اینجا آغاز می شود و نتیجه اش معلوم است,ورشکستگی صنایع که توجیه اقتصادی ندارند و بیکار شدن تعداد زیادی کارگر و نیروی متخصص که مدت زیادی دانش و فن و عمر و جوانی خود را صرف راه اندازی این صنایع کرده اند.به عقیده اینجانب حمایت های مالی زمانی در این استان مفید خواهد بود که دولت کنارکشیده و به بخش خصوصی اعتماد کرده و آن را به رسمیت بشناسد و در همه ابعاد حامی آن باشد نه رقیب آن.
    مثال های زیادی در این باره می توان مطرح کرد,مثلا در حال حاضر هر موسسه,سازمان و بانک های دولتی و خصوصی برای خود شرکت های اقماری تاسیس کرده و کارهای سرمایه گذاری وحتی خرید و فروش و خیلی امور جزیی دیگر را انجام می دهند و رقابتی نابرابر را با پیکر نحیف بخش خصوصی استان راه انداخته و حتی در پاره ای موارد حضور شرکت ها و پیمانکاران بزرگ نیمه دولتی وغیر بومی به یک نگرش و رسم نامیمون در بین مدیران استان تبدیل شده است,نمونه اش فروش چند کارخانه بزرگ استان به چند تعاونی خاص از طرف طلبکاران بانکی!قصه به همین جا ختم نمی شود و همانطور که گفتیم سیستم اقتصاد دولتی و بانکها و موسسات مالی نه تنها رفیق توسعه صنعتی استان نبوده اند بلکه در پاره ای موارد تبدیل به رقیبان قدرتمندی هم شده اند که همیشه از دو بازوی قدرتمند برای برد در این بازی نابرابر سود برده اند.مورد اول قوانین مناقصات است که سالهاست بدون توجه به اصل تغییر مناسبات بازرگانی و صنعتی همچنان قواعد سنتی ارائه پیشنهادها در پاکت سربسته در دو قسمت فنی و قیمتی در آن دنبال می شود که به عقیده اینجانب در مقوله رشد تولید و کاهش بیکاری این دو مورد با هم سازگاری نداشته و با هم تناقض کامل می باشند.چون در تمام طول مدت به جای تکیه بر تاییدیه فنی گروه های متخصص و امکان رشد و حرکت برای واحد های صنعتی و بازرگانی استان این مسوولان خرید یا ذیحسابان یا نهایتا مدیران مالی استان بوده اند که برای خرید و سفارش های کلان تصمیم گرفته و نتیجه هم که همیشه معلوم بوده...مورد دوم عدم پرداخت به موقع بدهی سازمان های دولتی,شهرداری ها, نهادها و ارگان های دیگر به تولیدکنندگان و فروشندگان استان است.بنده نمیدانم که چه دلیلی دارد که بخش دولتی لوازم,کالا یا خدماتی را از بخش خصوصی خریداری می کند و پرداخت مبلغ آن در این استان,ماه ها و سالها  به طول می انجامد که این کار از نظر شرعی ,قانونی و عرفی درست نیست و متاسفانه در این استان ما این عمل به شدت رایج است.
    با توجه به تمام موارد فوق بی تردید در دوران پیش رو اقتصاد این استان در بخش بازرگانی و تولید نه به دلسوزی نیاز دارد و نه به صدقه سریبانک ها و موسسات مالی.توسعه بازرگانی,صنعت و تولید و در نتیجه حل مساله بیکاری به ثبات قوانین و مقررات بازرگانی و صنعتی و روشن شدن استراتژی توسعه کلان استان نیازمند است .تولید آرامش اقتصادی و اجتماعی و ثبات سیاسی می طلبد.
    تولید به شناسایی شدن رسمی و احترام به حق مالکیت فردی و مصون ماندن از رقابت نابرابر با موسسات مالی نیاز دارد.
    یعنی موسسات مالی دولتی باید رفیق تولید و بخش بازرگانی استان باشند نه رقیب آن و به اصطلاح باید یار شاطر باشند نه بار خاطر!
    و کلام آخر در مظلومیت بخش بازرگانی و تولید این استان همین بس که مدیران دولتی برایش تصمیم گیری می کنند که دغهغه پرداخت های سربرجو آخر را ندارند؟

    دکتر جهانبخش امینی


    برچسب ها
    در اقتصاد صدقه سری استان بانک ها و مدیران مالی <<رقیب>> اند نه <<رفیق>>

    دیدگاه های کاربران
    نام و نام خانوادگی :
    پست الکترونیک :
    متن دیدگاه :
    کد امنیتی :
    در صورت ارسال نظر جدید توسط کاربران دیگر ، به من اطلاع بده